Zaferkotan’s Weblog

Just another WordPress.com weblog

Aklımdan Dudaklarıma Dökülenler

leave a comment »

bu yalnızlığın senfonisi fazla sürmicek
bir gün bitecek…
belki şuan konuşamıyorum hıçkırıklarım yüzünden
unutmadığım tek birşey o bir daha geri dönmeyecek…

bir âma nasıl gözlerinin mavi olmasını istiyorsa
bende seni bir ömür istedim yanımda…
nasıl bir anne evladını kör bir kurşunla bir daha geri getiremeyeceğini bildiği kadar imkasız…
bende senin ayrılışını imkansız isterdim …

hep yanımda bir omuz mesafemde kal isterdim…

ama işte benim ciğerim yanar
bir durum bir düşünce yüreğimden beynime sızar…
bu geceler pek bir yalnızlık mayınları ile dolu olsada…
seni unutmamak için hep uykusuz hep kapılara bakar gözlerim

ben hala 15 yaşındayım…
Yaşıtlarımın bilmedikleri kadar kırılgan
bedenim kadar hassas
ruhum ise cam…

ben senden sonra hala 15 yaşındayım …
hiç yaşlanmadım…
ellerimin titremesini görmeden farketmeden geçmişimi…
hala senin o sokaktan dönüşünü beklerim…

tekrarları tekrar ediyorum mısralarımda
ve sana tek bir cümle miras bırakıyorum aklımdan dudaklarıma dökülen…

Seni seviyorum!…

Written by zaferkotan

Mart 24, 2008 8:15 am

Kategorilenmemiş kategorisinde yayınlandı

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: